Zmarł pisarz i polityk Eduard Limonow

Nie żyje Eduard Limonow. Zostało to ogłoszone we wtorek przez polityka Dumy Państwowej, redaktora naczelnego czasopisma „Młodzież” Siergieja Szargunowa. Śmierć Limonowa została potwierdzona dla artykułu „Nowej Gazety” w niezarejestrowanej partii Inna Rosja, której był przewodniczącym. Limonow miał 77 lat.

[cmsms_row data_width=”boxed” data_padding_left=”3″ data_padding_right=”3″ data_color=”default” data_bg_position=”top center” data_bg_repeat=”no-repeat” data_bg_attachment=”scroll” data_bg_size=”cover” data_bg_parallax_ratio=”0.5″ data_padding_top=”0″ data_padding_bottom=”50″][cmsms_column data_width=”2/3″][cmsms_text animation_delay=”0″]

Według dostępnych informacji Limonow zmarł z powodu powikłań pooperacyjnych. Od niedawna był chory i 17 marca „przeszedł dwie operacje jednocześnie”, donosi kanał Mash na portalu Telegram. Były komplikacje, które spowodowały śmierć.

13 marca Limonow ogłosił na Facebooku, że zawarł z wydawnictwem umowę na wydanie nowej książki zatytułowanej „Starzec podróżuje”.

Eduard Limonow (prawdziwe nazwisko Sawienko) urodził się 22 lutego 1943 r. w Dzierżyńsku w obwodzie Gorkowskim. Swoje młode lata spędził w Charkowie, pod koniec lat 60. przeprowadził się do Moskwy, gdzie był blisko Lianozowskiej grupy poetyckiej, dołączył do grona młodych artystów i pisarzy, był bliski dysydentom.

W 1970 r. Limonow wyemigrował ze Związku Radzieckiego przez Wiedeń do Stanów Zjednoczonych. Tam pracował w gazecie „Nowe rosyjskie słowo”, zaczął pisać prozę, brał udział w działaniach Partii Socjalistycznej.

Po Nowym Jorku Limonow przeprowadził się do Paryża. Tam, po spotkaniu z wydawcą Dmitrijem Sawickim, felietonistą Radia Wolności, opublikował powieść „Rosyjski poeta woli wielkich Murzynów”. W wydawnictwie pod kierownictwem Iwana Nabokowa opublikował „Dzienniki pechowca” i został uznany. W 1987 roku pisarz otrzymał obywatelstwo francuskie.

Pod koniec pierestrojki przywrócił obywatelstwo radzieckie i wrócił do kraju. Uczestniczył w wydarzeniach w 1993 roku po stronie Rady Najwyższej. Wraz z filozofem Aleksandrem Duginem założył Narodową Partię Bolszewicką. Uczestniczył w konfliktach domowych w Jugosławii, Abchazji i Naddniestrzu (w różnych momentach mówił o aktywnym uczestnictwie i nalegał, że był tam obecny tylko jako dziennikarz i pisarz).

Na początku XXI wieku Narodowa Partia Bolszewików (NPB) była najbardziej aktywną i znaną radykalną siłą polityczną, słynącą z licznych prorosyjskich działań w krajach bałtyckich i na Krymie, znani także z podbicia budynku administracji prezydenckiej w Moskwie oraz aktywnej krytyki zarówno władz, jak i liberalnych polityków.

W 2001 r. Limonow i kilku innych bolszewików zostali oskarżeni o nielegalne nabycie broni, próbę utworzenia grup zbrojnych. Według śledczych planowali wzniecenie prorosyjskiego buntu w północnym Kazachstanie. Część zarzutów została odrzucona, ale wiosną 2003 roku pisarz został skazany na cztery lata więzienia.

Limonow był jednym z liderów koalicji opozycyjnej „Inna Rosja” wraz z Garrym Kasparowem i Michaiłem Kasjanowem, a po jej upadku kierował partią o takiej samej nazwie. Zrzekł się obywatelstwa francuskiego, aby wziąć udział w wyborach prezydenckich, ale nie został zarejestrowany. Był inspiracją dla ruchu „Strategii 31”: co drugi miesiąc 31 dnia zwolenniki opozycji zbierali się w centum Moskwy w obronie artykułu nr. 31 Konstytucji o wolności zgromadzeń masowych. Wszystkie akcje zaczynały się lub kończyły się zatrzymaniem Limonowa.

W 2014 r. Limonow poparł aneksję Krymu i konflikt na wschodniej Ukrainie. „Czuję się jak prorok, który przeżył” – powiedział w wywiadzie dla Jurija Dudia.

„Powiedzieliśmy, że Sewastopol jest rosyjskim miastem, zrobiliśmy to. Nikt nie uznaje naszego wkładu, ale prędzej czy później stanie się to oczywiste”.

Zwolennicy Limonowa aktywnie walczyli w Donbasie po stronie separatystów, ale wielu z nich aresztowano po powrocie do Rosji. Limonow współpracował z prasą prokremlowską. Powiedział, że miał olbrzymie różnice poglądowe z władzami i nie obchodziło go to, że ich interesy były czasem zbieżne. „Dzień, w którym umrę, będzie dniem żałoby narodowej” – powiedział w ostatnim wywiadzie.

Limonow wielokrotnie brał udział w audycjach Radia Wolność. Czas i miejsce jego pogrzebu nie zostały jeszcze ogłoszone.

[/cmsms_text][/cmsms_column][cmsms_column data_width=”1/3″][cmsms_image align=”none” caption=”Zdjęcie – facebook.com” link=”https://freerussia.eu/wp-content/uploads/2020/03/limonow.png” animation_delay=”0″]9868|https://freerussia.eu/wp-content/uploads/2020/03/limonow-300×169.png|medium[/cmsms_image][cmsms_text animation_delay=”0″]

Więcej na temat:
Умер Эдуард Лимонов – novayagazeta.ru

Zmarł rosyjski dysydent, pisarz i polityk Eduard Limonow – dzieje.pl

Zmarł dysydent, pisarz i polityk Eduard Limonow. Miał 77 lat – onet.pl

Eduard Limonow – pl.wikipedia.org

[/cmsms_text][/cmsms_column][/cmsms_row][cmsms_row data_width=”boxed” data_padding_left=”3″ data_padding_right=”3″ data_color=”default” data_bg_position=”top center” data_bg_repeat=”no-repeat” data_bg_attachment=”scroll” data_bg_size=”cover” data_bg_parallax_ratio=”0.5″ data_padding_top=”0″ data_padding_bottom=”50″][cmsms_column data_width=”1/1″]

[cmsms_divider width=”long” height=”1″ position=”center” margin_top=”50″ margin_bottom=”50″ animation_delay=”0″]

[cmsms_text animation_delay=”0″]

Jeśli podoba ci się to, co robimy możesz wspomóc naszą działalność
Wesprzyj nas

[/cmsms_text][/cmsms_column][/cmsms_row]

Wesprzyj naszą działalność dokonując przelewu na konto Stowarzyszenia

Rachunek EUR

60 1160 2202 0000 0004 9849 9990

PL 60 1160 2202 0000 0004 9849 9990

Rachunek w PLN

13 1160 2202 0000 0003 5776 5282

IBAN PL 13 1160 2202 0000 0003 5776 5282

SWIFT: BIGBPLPW

Bank Millennium, Stanisława Żaryna 2A, 02-593 Warszawa Polska

Odbiorca:

Stowarzyszenie Za Wolną Rosję, Czerniakowska 139, 00-453 Warzsawa, Polska

Tytułem:

Darowizna na działalność statutową